Pazar, Şubat 26, 2006

öylece


Parçalanmış içimiz yüzümüze vuruyor.Binbir parçaya bölünen havaya atılan fişekler gibi dağılıyoruz.Rengarenk kıvılcımların mutluluğunda geçirdiğimiz anlarda sahte zevkler ile avunuyoruz.

Hissetmek,gercekten sınırsızca hissetmek,doyasıya düşünmeden kayıtsızca,ne olduğunu umursamadan sonucu her ne olacaksa sadece yaşamak.

Sorgulamaların altında geçirdiğimiz hayatın bir sonraki güne ertelediğimiz her ne varsa yaşamak gerek.

Sonra değil şimdi tam şu anda...

Kim yapabilir?Kim göğüsleyebilir tüm olumsuzlukları,geçmişin acıları içinde yanarken
mutluluğu harmanlayabilirmisiniz..
Ne kadar gözünüz kara?
Feda edebileceklerin listesini yaptınızmı?
Yoksa bir an için gerçekten mutlu olduğunu hissedebilmek için herşeyi feda edebilirmisiniz??...

Düşünmeye başladığınız an kaybettiniz zaten mutluluğun bulunacak birşey olmadığı yakalandığı an düşüncelerden uzak yaşıyarak varabileceğimiz,
öylece,aniden ,birden..........

0 Comments:

Yorum Gönder

<< Home